Comprendan, meus adourados, que non debo alonxarme en exceso do meu autoimposto silencio. Contodo, e seguindo ao primeiro beatnik da Cristiandade, Santo Ero da Armenteira (que, como sabedes, ficou a ouvir o meritorio canto dun paxariño na horta do Mosteiro, e pasáronlle cen anos), aínda non logro permanecer impasíbel perante a beleza do canto.
E se o canto é proferido por algún paxaro de xirifeira plumaxe, haberedes ser solidarios coa miña curiosidade. E dado que o paxaro é, neste caso, todo un Santiago Rey Fernández-Latorre, pois nada. Reproduzamos as súas palabras, e que o eco das mesmas leve a cadaquén a tirar as súas propias leituras.
A min, de feito, vanme levar de novo á Armenteira, por certo, tan local.
"Los localistas, pese a estar tan alejados de la hermosa idea de Galicia, llaman continuamente a las puertas oficiales para arreglar sus cuentas. Como si se les debiese algo por sus intentos de destrozar el país. Quizá unas normas claras, marcadas por la realidad del mercado, permitiesen prescindir de tantas pequeñas ambiciones y poner orden en un sector donde un buen número de cabeceras inviables, convenientemente asistidas con ayudas públicas, inflan el mercado de la prensa gallega como una burbuja a punto de estallar".
(Tirado de Galicia Confidencial). Poden consultar o artigo aquí.
0 comentários:
Enviar um comentário